Bir Psikiyatristin Günlüğü » Gourmet

Dünyanın En İyi 50 Restoranı

Fuat BEŞKARDEŞ — Thu, 28 Apr 2011 18:37:22 +0000

Danimarka’daki Noma restoranı, İtalyan maden suyu firması S. Pellegrino tarafından dünyanın en iyi restoranı seçildi.

Londra- İspanya, İtalya, İngiltere, ABD ve diğer ülkelerdeki rakiplerini geçerek birinci olan Noma restoranı, yıllık olarak verilen ödülü üst üste ikinci kez kazandı. S. Pellegrino’ya göre dünyanın en iyi 50 lokantası ve ülkeleri şöyle:

1. Noma, Danimarka
2. El Celler de Can Roca, İspanya
3. Mugaritz, İspanya
4. Osteria Francescana, İtalya
5. The Fat Duck, İngiltere
6. Alinea, ABD
7. D.O.M, Brezilya
8. Arzak, İspanya
9. Le Chateaubriand, Fransa
10. Per Se, ABD
11. Daniel, ABD
12. Les Creations de Narisawa, Japonya
13. L’Astrance, Fransa
14. L’Atelier de Joel Robuchon, Fransa
15. Hof van Cleve, Belçika
16. Pierre Gagnaire, Fransa
17. Oud Sluis, Hollanda
18. Le Bernardin, ABD
19. L’Arpege, Fransa
20. Nihonryori RyuGin, Japonya
21. Vendome, Almanya
22. Steirereck, Avusturya
23. Schloss Schauenstein, İsviçre
24. Eleven Madison Park, ABD
25. Aqua, Almanya
26. Quay, Avustralya
27. Iggy’s, Singapur
28. Combal Zero, İtalya
29. Martin Berasategui, İspanya
30. Bras, Fransa
31. Biko, Meksika
32. Le Calandre, İtalya
33. Cracco, İtalya
34. The Ledbury, İngiltere
35. Chez Dominique, Finlandiya
36. Le Quartier Francais, Güney Afrika
37. Amber, Çin
38. Dal Pescatore, İtalya
39. Il Canto, İtalya
40. Momofuku Ssam Bar, ABD
41. St John, İngiltere
42. Astrid Y Gaston, Peru
43. Hibiscus, İngiltere
44. Maison Troisgros, Fransa
45. Alain Ducasse/Plaza Athenee, Fransa
46. De Librije, Hollanda
47. Restaurant de l’Hotel de Ville, İsviçre
48. Varvary, Rusya
49. Pujol, Meksika
50. Asador Etxebarri, İspanya

“100 tarihi lokanta”

Özge Onur DÜZENLİ — Tue, 16 Nov 2010 18:31:02 +0000

Türkiye’nin en eski 100 lokantasının tarihi hikayelerinin anlatıldığı ”100 Tarihi Lokanta” isimli kitap okurla buluştu.

Oğuz Erkara tarafından tespit edilen ve birebir görüşmeler yapılarak hazırlanan kitap, Lokanta Dünyası ve Cinius Yayıncılık işbirliği ile yayımlandı. Türk lokanta tarihinde yer alan işletmelerin hikayelerine ışık tutan kitapta, Bülent Ecevit‘in eşi Rahşan Hanım’a evlenme teklif ettiği lokantadan, 100 yıldır aynı masaları kullanan lokantaya, hakkında şarkı yazılan lokantadan, kebabı metreyle satan lokantaya, kuru fasulyenin gazını alan lokantadan, adını Atatürk’ün koyduğu lokantaya kadar tarihi işletmelerin hikayelerine yer verildi.

Türkçe ve İngilizce olarak hazırlanan kitap, Türkiye’yi tanımak isteyen turistlerin yanı sıra farklı tat arayanların da beğenisine sunuldu. Dr. Oğuz Erkara, 2 yıl süren araştırmalar sonucunda derlediği ”100 Tarihi Lokanta” kitabının, lokantacı olmak isteyenler için bir yol haritası olmasını umduğunu belirterek, bir doktor olarak böyle bir kitap yazma nedenini şu sözler ile anlattı:

”Bence çağdaş bir insanın mutlaka bir hobisi olmalıdır. Çünkü hobiler insanların sosyal ve ruhsal yönden sağlıklı olmasını sağlar. Benim hobim ise lokantalar. Bir lokantaya gitmek çocukluğumdan beri oldukça ilgimi çeker. Çocukken tezgahtaki yemekleri, fırındaki pideleri, ızgaraları ilgiyle izlerdim, en çok da garsonun tepemize dikilip yemek çeşitlerini saymasına bayılırdım. Ne iş yapıyor olursa olsun birçok insanın bir lokanta açma hayali vardır.

Bir kısmı bunu gerçekleştirir; başarılı olur ya da olamaz. Hep bunun nedenini merak ederdim. Bu nedenle tarihi olarak nitelendirebileceğimiz, uzun yıllardır var olan lokantaları incelemek ve nasıl ayakta kalabildiklerini öğrenmek istedim. Yaptığım görüşmeler sırasında öğrendiğim hikayeleri de kitap haline getirdim. Umarım bu kitapta yer alan hikayeler, bana verdiği keyfi değerli okuyuculara da verir.”

3000 Yıllık Mutfak Kültürü Kitabı

Gorkem Y. — Sun, 19 Sep 2010 20:56:11 +0000

Doğu Anadolu bölgesinin bilinen 3 bin yıllık geçmişe sahip mutfak kültürü ve yemekleri ayrıntılı olarak bir kitapta toplandı.

İstanbul Üniversitesi (İÜ) Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Eskiçağ Tarihi Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Oktay Belli’nin editörlüğünü yaptığı kitap, Bitlis’te geçen yıl düzenlenen ”Uluslararası Doğu Anadolu Bölgesi Geleneksel Mutfak Kültürü ve Yemekleri Sempozyumu”nda yer alan sunumları ve bölgenin yemeklerini içeriyor.

Kitabın önsözünde açıklaması bulunan Prof. Dr. Belli, kitapta Doğu Anadolu Bölgesinin şimdilik bilinen 3 bin yıllık geleneksel mutfak kültürü ve yemeklerinin ayrıntılı olarak incelendiğini ve bunun bilimsel yöntemlerle anlatıldığını bildirdi.

Sempozyumun ardından basılan kitabın, Doğu Anadolu Bölgesinin kültür tarihinde çok önemli bir dönüm noktası oluşturduğunu açıklayan Prof. Dr. Belli, sempozyumun Bitlis Eren Üniversitesi (BEÜ), Bitlis Valiliği ve Bitlis Belediyesinin ev sahipliğinde, İstanbul Üniversitesi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Anadolu Geleneksel Mutfak Kültürünü Koruma ve Yaşatma Derneği, TMMOB Mimarlar Odası Van Şubesi, Türkiye Tabiatını Koruma Derneği, Yemek ve Kültür Dergisi ve Çekül Vakfının organizasyonuyla düzenlendiğini anımsattı.

Prof. Dr. Belli, ”Sempozyuma sunulan birbirinden değerli bildiriler önemini yitirmeden kitap olarak basıldı. Basımı sağlamak için elinden gelen her türlü çabayı harcayan BEÜ Rektörü Prof. Dr. Mahmut Doğru’ya teşekkür ediyorum” dedi.

Rejans-Rus Lokantası

Ahmet BEŞKARDEŞ — Sat, 07 Aug 2010 13:01:00 +0000

Rejans için ‘diyalog’ çağrısı

78 yıllık Rus lokantası Rejans’ın 1996 yılından beri kapatılacağı konuşuluyor. Geçen 28 Haziran günü yapılan duruşmada yerel mahkeme Yargıtayın kararına uyarak Rejans’ın tahliyesine karar verdi. Rejans işletmecileri ise davayı temyize taşıdı. Şimdi, temyizden çıkacak sonuç bekleniyor.

İstiklal Caddesi’nde Saint Antoin Kilisesi’nin tam karşısında caddeye açılan Olivya Geçidi’nin sonunda yer alan Rus lokantası Rejans, kimleri ağırlamadı ki… Atatürk, Muhsin Ertuğrul, Cahide Sonku, İbrahim Çallı, Haldun Dormen…

Bir zamanlar Beyaz Rus madamların servis yaptığı “Limonaya” (limon kabuğu zarıyla aromalandırılmış ‘sarı votka’) ve eşlikçileri Olivye salatası, Rus böreği Piroşki, salamura edilmiş ringa balığı Slotka’nın lezzetine varmak isteyenler bugün de Rejans’ın yolunu tutuyor. Ama 1932 tarihli Rejans, 1996 yılından bu yana kapatılma tehlikesiyle gündemde.

1996’da tahliye gerekçesiyle Rejans’ın 30 yıllık mal sahibi 90 yaşındaki Mithat Müdüroğlu tarafından açılan ilk davadan bu yana anlaşmazlık süregidiyor. Son olarak 2008 Şubat’ında açılan davadan, önce tahliye kararı çıktı, ardından Rejans işletmecileri davayı temyize taşıdı. Şimdi, temyizden çıkacak sonuç bekleniyor.

Ancak rejans işletmecileri yani Rejans’ın bugünkü ortakları Zinnur Taygan, Erdal Sezener ve Zişan Sezener Rejans’ı yaşatabilmenin tek yolunun ‘diyalog’ olduğunu söylüyorlar.

Rejans İşletmecisi Erdal Sezener tahliye davasının mekânın lehine sonuçlanmasının bir “mucize” olduğunu düşünüyor:

“Bir şansımız var, o da diyalog. Tüm bu olumsuzluklara rağmen karşı tarafla anlaşmak istiyoruz. Bizi hep geçiştiriyorlar, bir an önce çıkın diyorlar. Sanki amaç Rejans’ın rantını almak. Aslında biz mülklerine değer katıyoruz. Rejans’ı yaşatmak için her türlü diyaloğa açığız. Ama bugünkü diyalog eksikliği İstanbul’un tarihine bir darbe niteliğinde. Rejans geleneğinin sürmesini istiyoruz.”

Peki uzlaşma sağlanamazsa Rejans ne olacak? Aynı yerde, aynı mimari çizgide faaliyetini sürdüremeyecek. “Tam olarak mekân arayışı içinde değiliz ama takip ettiğimiz yerler de var. Rejans’ı Rejans yapan ağırladığı insanlar, sunduğu yemekler, biriktirdiği anılar, yarattığı kültürdür” diyor Sezener.

Mal sahibi Mithat Müdüroğlu ise uzlaşma çağrısına yönelik şunları söylüyor: “Elbette herkes kendi menfatini düşünüyor. Burası Beyoğlu’nun göbeğinde bir mekân. Kirayı diğer yerlerle mukayese ederseniz farkı görürsünüz”

70’lerin ortasından beri mekânın müdavimi olan Bedri Baykam da Rejans’ın büyülü bir yer olduğunun altını çizerek şöyle konuşuyor: “Rejans’ta eski İstanbul’u tüm zerreleriyle yaşarız. Sanki bir zaman kapsülü içinde 1930’ların, 40’ların İstanbul’u korunmuştur. Türkiye ne yazık ki buna benzer konularda kendi belleğine pek saygılı bir ülke değil. Her şeyin ‘yenisini’, daha ‘modernini’ yapmak iddiasıyla geçmişi yıkmak maalesef bu konudaki kültürsüzlüğümüzün sürekli tavrı olmuştur.”

Bir başka müdavim Ferhan Şensoy ise duygularını şöyle dile getiriyor: “Biz Rejans’taki Atatürk’ün masasını, Yahya Kemal’in masasını, nice ozanın cilalı ahşaba sinmiş şiirini koruyamıyoruz. Bir halka daha kopup gidiyor çocukluğumun Beyoğlu’sundan. Artık Beyoğlu’nda gezilmez, göz falan da süzülmez.”

Rejans’ın İstanbul’un yeri doldurulamayacak mekânlardan biri olduğunu söyleyen sinema eleştirmeni ve yazarı Atilla Dorsay ise “Yalnız mutfağıyla değil, servis yapan Beyaz Rus kadınlarıyla, balkonda çalan orkestrayla, Atatürk’ün gözde lokantalarından biri olmasıyla” Rejans’ın İstanbul’a birçok yenilik kattığını belirtiyor.

Dorsay, “Onu başka bir yerde açmak da olmaz. O yapıya sinmiş olan tarih kokusunu, duvarlardan masalara her köşesine yerleşmiş olan anıları nasıl yeniden yaratabilirsiniz ki?” diyor.

Türk Şarabına Ödül

Fuat BEŞKARDEŞ — Wed, 16 Jun 2010 11:44:23 +0000

Nevşehirli bir şarap firmasının ürettiği 4 marka, şarap alanındaki önemli yarışmalar arasında gösterilen Concours Mondial de Bruxelles’de 2 altın, 2 gümüş madalya kazandı.

Firmanın sahibi Hasan Turasan, Concours Mondial de Bruxelles yarışmasının kalite ve ciddiyet açısından dünyadaki uluslararası şarap yarışmaları içinde ilk üç sırada yer aldığını söyledi.

Kırmızı, beyaz ve rose dallarında yarışmaya katıldıklarını ve yarışmada Turasan Rose’nin altın madalya kazandığını belirten Turasan, şarabın Türkiye’de üretilen rose şarapları içinde uluslararası yarışmalarda ilk altın madalya kazanan ürün olduğunu dile getirdi.

Seneler Cabernet Sauvignon, Merlot ve Syrah karışımından elde ettikleri bir ürünün de aynı yarışmada altın madalya kazandığını ifade eden Turasan, Seneler Narince ve Seneler Öküzgözü şaraplarının ise gümüş madalya kazandığını bildirdi.

“Başarıda kalite sürekliliği önemli”

Kalitelerindeki sürekliliğin kazandıkları başarıda önemli olduğuna dikkati çeken Turasan, doğru zamanda doğru hareketleri yapmanın başarılarına katkı sağladığını dile getirdi.

Yıllık 2 milyon litre üretim kapasitesine sahip olduklarını ifade eden Turasan, toplam olarak 24 çeşit ürüne sahip olduklarını söyledi.

Yarışmayla gelen başarının ardından Avrupa’daki şarap uzmanlarından olumlu tepkiler aldıklarını aktaran Turasan, ”Türkiye’de şarapçılığın ilerleyebilmesi için sektörün önünün açılması lazım” diye konuştu.

Şarabın ülkeler arasında iyi bir reklam aracı olduğunu belirten Turasan, ”Eğer çok iyi bir planlama yapılabilirse Türkiye, 10 sene içerisinde, dünya üzerinde çok iyi bir şarap markası olabilir” dedi.

“Ödüllü şaraplar Çin’e ihraç ediliyor”

Yarışmanın ardından ödül kazanan şarapları Çin’e ihraç etmeye başladıklarını anlatan Turasan, kendi alanında Çin’e ihracat yapan ilk firmalardan olduklarını söyledi.

İhracat oranlarının şu an için çok yüksek boyutta olmadığını belirten Hasan Turasan, ”Bizim için önemli olan ihracat hareketini başlatabilmekti. Çünkü, dünya pazarında Türk şarabı çok az biliniyor” ifadesini kullandı.

Sektörün önünün açılması için önerilerini de anlatan Turasan, şarap üreten ülkelerle ithal eden ülkelerdeki vergilendirme sisteminin çok farklı olduğunu bildirdi.

Şarap üreticisi ülkelerde ürünün üzerinde herhangi bir vergi olmadığını vurgulayan Turasan, Türkiye’deki vergilendirme sisteminin üretici için ağır olduğunu kaydetti.

Şaraba nasıl bakıldığının önemli olduğunu da dile getiren Turasan, ”Şarabın ham maddesi üzümdür. Türkiye, konumu gereği üzüm yetiştirmeye son derece elverişli bir ülkedir. Bana göre, katma değeri son derece yüksek bir üründür” şeklinde konuştu.

Butik Şarabın Arzı Hakkında‏:Dr.Burak Küçükebe’nin Katkılarıyla:

Fuat BEŞKARDEŞ — Sun, 06 Jun 2010 13:20:15 +0000

Hürriyet Gazetesi yazarı Oğul TÜRKKAN, şarap konusunda oldukça önemli bir noktaya dikkat çekmiş. Ben de gerçekten bölgesel farklılıkları yansıtan daha az “sanayileşmiş” şarapları tercih etmeye çalışırken, ne yazık ki bu tür şarapları ülkemizde bulmamız giderek zorlaşmaya başladı. Oysa ki, şarap üretiminde ön sıralarda yer alan birçok ülkede, sadece şarabın üretildiği bölgeye giderek satın alabileceğiniz belki de adını bilmediğiniz pek çok çok özel şarabı bulmanız mümkün. Dileğim bunun bizim ülkemizde de sürdürülebilmesidir.

Burak Küçükebe

Oğul TÜRKKAN’IN yazısını aynen aktarıyorum:

Butik şarabın arzı hakkında

Geçenlerde Londra’daydım. Amacım bu dünyanın en güzel yeme içme şehrini tekrar koklamak ve tatmak, aynı zamanda da Masters of Wine (*)’ların toplantısına katılmaktı.

Bu uluslararası toplantıda, Master of Wine’lar ile yuvarlak masa toplantısı düzenleyip şarap tadımı ve güncel konuların tartışmasını yaptık.

Sabahtan, dünyadan Shiraz üzümünden şaraplar tattıktan sonra, ardından da dünyadan Riesling üzümünden şarapları tadıp yorumladık.

Her biri üretildiği toprağı yansıtan, birbirlerinden farklı lezzetlere sahipti.

Avustralya Riesling’inde yöreye özgü “lime” kokusu kendini diğerlerinden ayrıştırmasını sağlarken, Alman Riesling’i geç hasattan kaynaklanan tatlılığı ile öne çıkıyordu. Shiraz’larda ise; Fransız Shiraz’ı baharatlı tatlar sunarken Güney Afrika Shiraz’ı ise yuvarlak ve meyvemsiliği ile diğerlerinden ayrışıyordu.

Bu arada şunu belirtmek isterim ki, hepsi birbirinden güzeldi.

Ardından şarap piyasasından konu açıldı. Yuvarlak masa şövalyeleri gibi şarap şövalyeleri masanın çevresinde felsefi tartışmalara başladık. Tartışma süpermarketlerin şarap üreticileri ve butik şarap satıcılarının üzerindeki etkisinin tüketici üzerinde şarap seçimini daraltıp daraltmadığı ile ilgiliydi.

Günümüzde dünyadaki şarabın yaklaşık %70’i süpermarketlerde satılıyor. Süpermarketler ise raf dönüşü yüksek, kendi ödeme şartlarına uyan, tedarik sınırı olmayan üretici ve ithalatçılarla çalışırlar. Şarabın ticari koşulları ile kalitesi arasında seçimlerini ticari koşuldan tarafa kullanırlar. Ayrıca talebi yönlendirmelerinden dolayı, üreticiler üzerinde şarabın tarzı ve fiyatı hakkında yaptırım sahibi olurlar. Üretici ve ithalatçılara hangi şarabın satıp, hangisinin satmadığını söylerler. Diğer taraftan şarabın ruhuna aykırı ürünler tasarlatırlar desek dünya genelinde yanlış olmaz. Yöreye özgün özenli şaraplar ise satışta bilgi aktarımı gerektirdiğinden sürümlerinin yavaşlığı nedeniyle raflarda boy gösteremez.

Şarap tarımsal bir ürün olduğundan kaliteli ve geleneksel şarap sonlu bir ürün olup toprağına ve kültürüne özgü köken özellikleri, iklim, işlenme özellikleri gibi unsurlardan etkilenir. Bir anlamda şarabın doğasında bu romantik özellik vardır. Bölgesel iklim, toprağın su tutma özellikleri, geleneksel üretim alışkanlıkları, yöreye özgün veya uygun üzümler gibi birçok unsur şaraba kişilik kazandırır.

Süpermarketler ise orta bir kalitede, kökenini pek yansıtmayan, bilindik üzümlerden yapılan, tedarik sorunu olmayan ürünler satmayı tercih ediyorlar. Bu ürünlere de şarap deniyor ancak bunlar daha çok sanayi ürünü tarzında neredeyse sonsuz ürünler. Bir anlamda gazozlar gibi kalitede standartlığın, yüksek kalite ve bölge karakterinden önemli olduğu bir üretim tarzında ürünler.

Peki, tüketici neden süpermarketten şarap alır?

Bu sorunun cevabı pratiklikte yatıyor.

Tüketicinin süpermarketten şarap alması diğer alışverişini yaparken kolayına geliyor. Diğer taraftan süpermarketlerin şarapta sanki her yerden daha ucuzlarmışçasına yapmış olduğu promosyon kampanyaları da en uygun fiyatın süpermarkette olduğu intibasını yaratıyor.

Ayrıca süpermarket şarabın kalitesi ile doğrultulu bir seçim yapmayıp, sadece alım şartlarını ve raf dönüş hızını göz önünde bulundurarak alım ve arz ediyor.

Yavaş yavaş, İngiltere’de büyük zincirler (Marks and Spencer gibi) Master of Wine’lardan danışmanlık alarak seçimlerinin sağlam bir zemine, şarap bilgisine bağlamaya çalışıyorlar. Bir anlamda bu kısır döngüyü kırmaya çalışıyorlar.

Peki, bunun sonucunda ne oluyor?

Küçük ve butik üretimler süpermarketin satış şartlarına uymadığından raflarda yerini alamıyor. Özellikle, yukarıda ifade etmeye çalıştığım gibi romantik özellik taşıyan şaraplar tüketiciye arz edilemiyor.

Şarap romantik ruhunu kaybedip gitgide bir sanayi ürünü halini alıyor. Dünyada butik şaraplar satan mağazalar gitgide zora düşüyor.

İşte yuvarlak masa tartışmalarından bu sonuç çıktı.

Peki, Türkiye’de durum ne?

Şarabın en yaygın dağıtım kanalı yine süpermarketler. Burada tüm seçim sanayii tipi şaraplardan oluşuyor.

Birçoğunda fiyatlar ucuz gibi gözükse de (kampanya dönemleri hariç) piyasanın üstünde.

Butik şarap satıcısı deyince bir avuçtan öteye gitmiyor. Butik şarap mağazaları Türkiye’de yaşayamıyor. Butik üretici de ürünlerini satacak kahraman aracı bulamıyor. Bir anlamda “kahraman bakkal süpermarkete karşı” misali.

Durum böyle olunca hep beraber sanayii tipi üretilen şarapları tüketiyor oluyoruz. Özel üretimlere (diğerlerinden daha fazla desteğe ihtiyaçları olmasına rağmen) hiç katkıda bulunamıyoruz. Şarapta Türkiye’nin toprak özelliklerini yansıtacak ürünlerin çoğu başlarını bile kaldıramıyor. Sanayii tipi üretici de butik şarapları yaygın dağıtım ağı ve iletişim avantajlarını kullanarak satmayı beceriyor. Sadece butik üretim yapanlar da sanayii tipi üretime doğru kayıyorlar. Tüketici adına ve gelişmekte olan Türk şarapçılığı adına çok yazık oluyor.

* Master of Wine: MS şarap üstadı

Oğul TÜRKKAN-Hürriyet-02/06/2010

Dr.Burak Küçükebe’den Birkaç Gastronomik Gurme Yemek Tarifi-Şaraplı&Şarapla‏

Fuat BEŞKARDEŞ — Wed, 12 May 2010 18:13:46 +0000

Kırmızı Şaraplı Risotto :

Malzemeler : Pirinç 400 gr Tereyağ 75 gr Rende peynir 100 gr 1/2 litre kırmızı şarap Yarım kuru soğan 3 diş sarımsak Tavuk suyu

Hazırlanışı : Sarımsağı tereyağ ile kızartıp tencerenizden çıkartın. Küp küp ince kestiğiniz soğanları yağa ilave edin ve iyice öldürün. Pirinci ilave edip, pirinçlerin ortası nerede ise transparan olana dek kavurun. Isıttığınız tavuk suyunuzu yavaş yavaş pirince ilave edin, kepçe kepçe ekleyin ve karıştırarak çektirin. Daha sonra şarabı ilave edip kaynamaya bırakın. Tüm şarabı çekince pirinç peynirinizi ilave edin, karıştırın ve servis yapın.

Şarap Soslu Gulaş :

Malzemeler :

350 gr gulaş 1 adet kuru soğan 6 adet domates 2 çay bardağı kırmızı şarap süslemek için taze maydanoz 1 tatlı kaşığı kırmızı biber 2 tatlı kaşığı sıvı yağ

Hazırlanışı : Etin 2 yüzü hafif kızarana kadar sıvı yağda çevrilerek soğanlarla kızartılır. Çekirdekleri çıkarılmış rendelenmiş domates, şarap, kırmızı biberler tencereye konur , et eklenir ve et yumuşayıncaya kadar pişirilir,servis sırasında üzerine doğranmış maydanoz serpilir.

Kırmızı Şarap Soslu Karides :

Malzemeler : 1 kg jumbo karides 3 çorba kaşığı sızma zeytinyağı 6 diş sarımsak (Datça sarımsağı tavsiye ediliyor) 1 kg domates 1 su bardağı kırmızı şarap Maydanoz, birer tutam kekik, nane, kırmızıbiber Bira

Hazırlanışı : Karidesleri ayıklamadan bütün olarak yıkayın. Sonra biranın içine yatırıp 30 dakika bekletin. Büyük dişli Datça sarımsaklarını kalınca dilimleyin. Domateslerin kabuklarını soyup küp küp doğrayın. Derince bir tavaya zeytinyağını koyun. Sarımsakları ekleyip, 1 dakikaya yakın karıştırarak pişirin. Domatesleri ilave edin. Birkaç dakika sonra birada bekletilmiş karidesleri içine yerleştirin. Üzerine bir su bardağı kırmızı şarabı ekleyip 30 dakika kadar pişirin. Maydanoz yapraklarıyla süsleyip, servis yapın.

Dana Böbreği Şarap Soslu :

Malzemeler : 1 kg Dana Böbreği (yağları temizlenip yıkanmış ve dilimlenmiş) 1 Soğan (ince doğranmış) 1 Limonun Suyu ve Rendelenmiş Kabuğu 1 Tatlı Kaşığı Tuz 1 Çay Kaşığı Karabiber 1 Su Bardağı Hafif Tatlı Şarap 30 gr (2 çorba kaşığı) Tereyağı 250 gr Mantar (temizlenmiş) 125 gr (1/2 su bardağı) Acı Krema Baharat Torbası: 8 Sap Maydanoz 1 Fiske Kekik 1 Defne Yaprağı

Hazırlanışı : Şarapta pişmiş mantarla hazırlanan şarap soslu dana böbreği, patates püresi ve sote taze fasulye ile servis edilir. Böbrek dilimlerini ateşe dayanıklı bir cam tencereye koyup üstüne soğan, limon kabuğu rendesi, tuz ve biberi koyup, limon suyunu, baharat torbasını ve şarabı ekleyiniz. Tencereyi harlı ateşe oturtup, ara sıra karıştırarak ısıtınız. Kaynamaya başlayınca ateşi kısıp yemeği 30 dakika pişiriniz. Bu arada, küçük bir tavada tereyağı eritiniz, köpükleri sönüp yağ kızınca, mantarları ekleyiniz ve karıştırarak 3-4 dakika kızartınız. Sonra tavayı ateşten alınız. Böbrekler pişince mantarları tencereye katıp karıştırarak kremayı ekleyiniz. Ara sıra karıştırarak, 5 dakika daha pişiriniz. Tencereyi ateşten alıp baharat torbasını çıkartıp atınız. Yemeği, içinde piştiği tencereyle servis ediniz.

Kırmızı Şarap Soslu Biftek :

Malzemeler : Et icin: 1 kg biftek 1 adet sogan 2 yemek kasigi salca 250 ml kirmizi sarap 250 ml su Margarin, sivi yag, tuz ve un Ispanakli Garnitur icin: Yarim kg ispanak 250 gr mantar 100 gram kasar peyniri Tuz ve karabiber

Hazırlanışı : Etlere tuz ve karabiber serperek,kizgin yagda kizartin.Pistikten sonra etleri tavadan alin.Ince ince dogradiginiz soganlari etlerden arta kalan yagda soteleyin.Uzerine un ve salcayi ekleyerek karistirin.Su ve kirmizi sarabida katin.Etleri tencerenin icine tekrar yerlestirin ve tencerenin kapagini kapatin.Kisik ateste iki saat kadar agir agir pisirin. Ispanaklari haslanmis suda birkac dakika bekletin.Daha sonra suzup hemen buzlu suyun icine atin.Mantarlari ince ince dograyin,margarinde soteleyin,tuz ve biber ekleyin.Ispanaklari ikiye ayirin.Ilk olarak ispanaklari firin tepsisine koyun.Uzerine mantarli karisimdan ekleyin,tekrar ispanakla kapatin.En uste kasar peyniri serpin.220 derecede 30 dakika kadar pisirin. Etleri hazirladiginiz ispanak ve patates puresi ile servis yapin.Afiyet olsun…

Şarap Soslu Bonfile :

Malzemeler : 600 Gr Bonfile (4 parça) 2 Çorba Kaşığı Zeytniyağı 4 Patates (küçük) 4 Dal Fesleğen (kıyılmış) 1 Su Bardağı Süt 1 Tatlı Kaşığı Tereyağı Tuz Karabiber

Hazırlanışı : Etlerin pişmesi kısa süreceği için önce sosu hazırlayın. Sosun pişmesine yakın bir tavada zeytinyağı ile etleri kızartın. Şarap Sos: 1 Su Bardağı Kırmızı Şarap, 1 Çay Bardağı Soya Sosu, 1 Çay Kaşığı Bal. Şarabı bir tencerede kaynatın. Soya sosa bir çay kaşığı balı ilave ederek karıştırın ve şaraba ekleyin. Yaklaşık 20 dk kısık ateşte kaynatın. Patatesleri haşlayın. Haşlandıktan sonra kabuklarını soyup bir tencerede ezin, tereyağı, süt, tuz, karabiberi ekleyip 2 – 3 dk karıştırarak pişirin, ateşten alın. Fesleğeni ekleyip tekrar karıştırın. Tabaklara ikişer kaşık şarap sosu, üzerine patates püresini ve en üste bonfileleri koyun. Kalan sosu ( yaklaşık 2 çorba kaşığı ) bonfilelerin üzerine dökerek servis yapın.

Sote levrek, pazı şeritleri, kremalı Narince sosu :

Malzemeler : 4 levrek filetosu, kılçıkları ayrılmış ve derisi üzerinde 20 adet pazı yaprağı Şarap sosu için: 2 çorba kaşığı tereyağı 2 çorba kaşığı çok ince doğranmış kuru soğan 1/2 çay kaşığı dövülmüş sarımsak Bir bardak beyaz (Narince veya Chardonnay) şarap Bir bardak taze çiğ krema Bir tutam safran Tuz ve taze çekilmiş beyaz biber.

Hazırlanışı : Önce sosu hazırlayın. Orta boy bir tavada tereyağını eritin ve soğanlarla sarmısakları bu yağda yumuşayıncaya kadar iki dakika pişirin. Şarabı ilave edin ve yüksek ateşte sadece iki çorba kaşığı şarap kalana dek suyunu uçurun. Kremayı ve safranı ekleyip kaynatın, altını kısarak beş dakika daha kaynatın. Beyaz biberi ve tuzu ekleyin. Bu arada pazı yapraklarının ortalarındaki sert kısmı bıçakla iki tarafından keserek çıkarın. Pazıları birer parmak kalınlığında şeritler halinde doğrayın. Bir tel süzgece koyup eviye içinde üzerlerine iki bardak kaynar su dökün. Levrek filetoları káğıt havlu ile kurulayın ve derili yüzlerine tuz serpin. Büyük boy bir yapışmaz tavayı kızdırdıktan hemen sonra içine çok az zeytinyağı dökün. Levrekleri derili yüzleri önce olacak şekilde tavada dört dakika pişirin, sonra çevirip diğer yüzlerini de bir dakika pişirin. Servis için: Önceden ısıttığınız tabakların ortasına pazı şeritlerinden bir tomak yapıp yerleştirin. Etrafına kremalı şarap sosunu gezdirin. Pazıların üzerine derili yüzleri yukarıya bakacak şekilde birer adet balık filetosu oturtun. Sosun üzerine taze dereotu yaprakları ve soyulmuş domates küpleriyle dekor yapın. Kullanacağınız şarabın kaliteli olması önemli, zira sosun hakim tadını verecek malzeme şarabın kendisi. İçmeyeceğiniz şarabı kesinlikle sosta da kullanmayın.

Fesleğenli Mozzarella Salatası

Malzemeler: 1 paket mozzarella peyniri 2 adet domates 1/2 demet taze fesleğen 1/2 çay bardağı sızma zeytinyağı 1/2 limon suyu 1-2 diş sarımsak Tuz

Hazırlanışı: Çok basit. Peynirleri ve domatesleri halka halka dilimleyin. Fesleğeni çok ince kıyın. Sarımsakları ezin. Zeytinyağı, sarımsak, limon suyu, tuz ve kıyılmış fesleğeni karıştırıp domates ve peynir dilimlerinin üzerinde gezdirin.

Ö.Burak Küçükebe MD

Şarap Kültürü

Fuat BEŞKARDEŞ — Sun, 18 Apr 2010 10:23:42 +0000

Şarabın yapılışı

Şarap yapmak için önce üzümler bağlarından toplanır, ardından ezilir sonra, maya (üzümde doğal olarak bulunur) üzüm suyundaki şeker ile birleşir ve aşamalı olarak bu şekeri tüketerek alkole dönüşür. Maya aynı zamanda havada buharlaşan karbondioksiti üretir. Mayanın işlemi tamamlandığında üzüm suyu şaraba dönüşür. Üzüm şarabı kırmızı, beyaz veya rose (pembe) olur. Bunun yanı sıra köpüklü şaraplarda mevcuttur. Ayrıca, şaraplar içindeki şeker miktarına göre de sınıflandırılabilir. Bu sınıflandırmaya göre; sek, dömi-sek, yarı-tatlı ve tatlı olmak üzere dört ana grup vardır. Üzümden imal edilmeyen şaraplara meyve şarabı adı verilir. Her meyveden şarap üretilebilir. Fakat dünyada şarapların büyük bir kısımı üzümden üretilmektedir. Arpa gibi nişasta içeren bitkilerden yapılan içecekler şarap sınıfına girmez. Şarap genelde üzüm ve meyvelerden elde edilir.En iyi içme zamanı on yıldan sonradır ve kırk yıla kadar içilebilir. Bunun yanı sıra uzakdoğuda yaygın bir şekilde pirinç şarabı da tüketilir. Pirincin buharla pişirilip mayalanmasıyla elde edilir.

Cabernet Sauvignon, Merlot, Pinot Noir, Shiraz/Syrah, Zinfandel, Nebbiolo, Sangiovese, Tempranillo, Aglianico, Gamay, Grenache, ve Barbera başlıca kırmızı üzüm türleridir. Chardonnay, Riesling, Sauvignon Blanc, Pinot Gris/Pinot Grigio, Gewürtztraminer, Chenin Blanc, Muscat, Pinot Blanc, Sémillon, Trebbiano ve Viogner ise başlıca beyaz üzüm türleridir.

Şarabın diğer kullanım yerleri

Din

Hıristiyanlıkta Kudas Ayininde hiçbir katkı maddesi eklenmeden kullanılır.

Eczacılık

Tıbbi Şarap; içine çeşitli maddelerin çözünmesiyle içmek suretiyle yapılan ilaçtır. Alkol derecesi en az 11 olan kırmızı veya beyaz şaraplar tercih edilir.

Edebiyat

Kırmızı rengi dolayısıyla sevgilinin dudağı, âşığın kanlı göz yaşıdır. Kadehi andıran biçimiyle lale, kırmızı rengiyle gül de şaraptır. ve tekkelerde saki adındaki şarap dağıtıcı aslında Allah’ın rahmetini dağıtır. yani şarap mecaz anlamda kullanılır edebiyatta.şarap ın diğer adı da mey dir.

Şarap üreten ülkeler

Dünyada 7 milyon 647 bin 743 hektar alanda bağcılık yapılıyor ve dünyada yıllık üzüm üretimi yaklaşık 65-66 milyon ton, Türkiye‘de ise 530 bin hektar bağ var ve yaş üzüm üretiminin 90-110 bin tonu şarapta kullanılıyor. ^[1]

Kişi Başına Şarap Tüketimi: ██ 1 litreden daha az ██ 1 ile 7 litre ██ 7 ile 15 litre ██ 15 ile 30 litre ██ 30 litreden daha fazla

Ülkelere göre şarap üretimi 2003^[2]
Sıra	Ülke	Üretim (ton)
1	Fransa	4.735.260
2	İspanya	4.623.750
3	İtalya	4.408.611
4	ABD	2.350.000
5	Arjantin	1.322.500
6	Çin	1.200.000
7	Avustralya	1.019.400
8	Güney Afrika	885.300
9	Almanya	828.855
10	Portekiz	709.300
-	-	-
41	Türkiye	22.548

Şarap tadımı

Ana madde: Şarap tadımı

Şarap tadımı’ duyulara dayanarak şarapların değerlendirilmesi işlemidir. Sadece tat alma değil, görme, koklama ve ağız duyusuna da hitap eden, profesyonellere olduğu kadar amatörlere de seslenen bir uğraştır. Bu dalda profesyonel olarak çalışanlara ‘sommelier’ denir. Dilin tat alma hassasiyetini korumak amacıyla, profesyoneller kadar amatörler de aşırı derecede acılı, ekşili ve tuzlu yiyeceklerden kaçınmalıdırlar.

Şarap tadımı görme, koklama ve tat alma duyularına sırasıyla hitap eden, profesyonellere olduğu kadar amatörlere de seslenen bir uğraştır.

Türk Şarabı

Ana madde: Türk Şarabı

Türkiye toprakları, dünyanın en eski şarap bölgelerinden biridir. Anadolu şarabın beşiğidir. Anadoluda bağcılık Hititlere kadar uzanır. Hatta Batı dillerinde şarap anlamına gelen vin, vino, wine gibi sözcüklerin kökü Anadolu’ya ve Hitit diline uzanır. ^[3] Türkiye’de şarap hemen hemen bütün bölgelerde üretilmektedir. Marmara-Trakya bölgesinde, Adakarası, Savignon Blanc, Papazkarası, Karasakız, Semillon ve Gamay üzümleri üretilmektedir. Ege Bölgesinde Cabernet Sauvignon, Carginan, Alicante Bouchet, Çalkarası, Sultaniye, Bornova Misketi ve Merlot üzümleri üretilir. Diğer bölgelerde ise Kalecik Karası, Emir, Öküzgözü ve Boğazkere gibi değerli üzümler üretilmektedir.

Türkiye’nin toprakları üzüm yetişriciliğine son derece elverişlidir.Bugün dünyanın bir çok bölgesinde şarap yetiştirebilmek için pek çok sunni yöntem geliştirilmiştir. Türkiye’nin toprakları doğal olarak verimli olmasına rağmen Türk Şarabı büyük şarap üreticisi olan ülkelerin gerisinde kalmış olmakla birlikte giderek saygınlık kazanmakta ve Türk şaraplarının üretim miktarı hızla artmaktadır.

Şarap yapınında kullanılan üzümler

İlgili maddeler

Bocut
Bağcılık
Üzüm

Dış bağlantılar

Ed McCarthy ve Mary Ewing, Amatörler için Şarap, Dünya Yayıncılık, 4.Baskı, 2004, [ISBN 975-304-043-1].
Winescope
[1]

Kaynakça

^ Hürriyet gazetesi, 1 Mayıs 2008
^ Avrupa Birliği Genel Sekreterliğinin Türk Şarapları raporu
^ Cumhuriyet gazetesi, 7 Mayıs 2009

Şarap ve Yemek Uyumu

Fuat BEŞKARDEŞ — Sun, 18 Apr 2010 10:13:17 +0000

Çok iyi bir şarap, eğer uygun bir yemekle içilmezse beklentilerimizi boşa çıkarabilir, bir hayal kırıklığı yaratır ve keyif planlarımız hüsrana uğrar. Hangi şarabın hangi yemekle içilebileceğini bilmek için temel bazı bilgilere gerek duyulur.

“Koyu etlerle kırmızı, açık renkli etlerle beyaz şarap” klişesi geçerliliğini çoktan yitirmiştir. Doğal aroma maddelerine önem veren, yeni ve yaratıcı yemek pişirme teknikleri yepyeni kombinasyonları mümkün kılmış ve özellikle beyaz şarapların önemini artırmıştır.

Şarap ve yemek birbirine benzerse, yani yemeğin içindekiler ve hazırlanışı, şarabın kıvamı, yapısı, kokusu ve tat nüanslarına benzerse, istenen ahenge ulaşılabilir. Burada her zaman akılda bulundurulması gereken üç temel kural vardır:

1) Şarabın tadı, yemeğin tadına baskın olmamalı.

2) Şarap ve yemek sıralaması aroma, tatlar, kıvam ve yapı açısında birbirine paralel olmalı.

3) Şarabın yemek masasında üç düşmanı vardır:

Sirke; örneğin çok fazla sirke katılmış bir salata
Çok keskin bir ekşiliği olan yiyecek ve içecekler (limon gibi)
Yağ (örneğin bazı çok yağlı yapılan balık türleri, özellikle kırmızı şaraba metalik bir tat verebilir)özellikle kırmızı şaraba metalik bir tat verebilir

Alkol, tatlının ve baharatların etkisini artırır, ayrıca hazmı kolaylaştırır. Şarapta alkol seviyesi düşükse, kalan şeker kendini daha fazla gösterir. Kalan şeker içermeyen tam olarak mayalanmış şaraplar, tam olarak mayalanmış ama daha az alkol içeren şaraplardan daha yumuşak bir etki bırakırlar. Şarapta veya kavrulmuş, ızgara yapılmış ya da buğulanmış yemeklerdeki acılık veren maddeler, tatlı algılanmasını uyumlu bir hale getirirler ve ölçülü bir asiditenin algılanmasını sağlarlar. Acılık veren maddeler, yavaş yavaş algılanırlar ama uzun süre kalıcıdırlar; tanenli ve çok alkollü şaraplarla uyumludurlar.

Çok yağlı yemeklerle asidi, taneni ve alkolü zengin şarapların içilmesi önerilir. İştah açan bu üç bileşen, hazmı da kolaylaştırır.

Çok baharatlı yemeklerin tatları, alkol derecesi yüksek şaraplarla birlikte daha da kuvvetlenir. Bu yüzden, alkol derecesi yüksek şaraplarda fazla derecede asit de varsa dikkatli bir seçim yapmak gerekir.

Özellikle köpüklü şaraplardaki karbonik asit, tatlı algılanmasını biraz önler. Bu tip şaraplar, yemeklerle birlikte olduklarından daha tatlıymış gibi gözükürler. Yemeklerle birlikte sekliği fazla olan köpüklü şaraplar daha uygundur (tatlılar hariç).

Tuz, şarap ve yemeklerdeki aroma ve acılık veren maddelerin algılanmasını artırır.

Asit, tatlıyı destekler (bunu çileğe biraz limon sıkarak görebilirsiniz), ayrıca geçici olarak acılığı gizler. Asiditesi yüksek şaraplarla, fazla asitli yemekler uymaz.

Tatlı tat, şaraptaki aroma maddelerinin algılanmasının kolaylaştırır, acı ve ekşi tadı dengeler. Çok sek yapılmış şaraplar, yemeklerle birlikte daha yumuşak ve ahenkli bir izlenim bırakırlar (yemekteki tuzdan ve şekerden dolayı).

En uygun şarap-yemek ikilisinin seçiminde önemli bir dizi faktör daha vardır: günün hangi zamanı olduğu, hangi mevsim olduğu, dışarıdaki sıcaklık, içme nedeni (doğumgünü gibi), içen kişilerin yaşı ve şarap zevki, fiyat ve menü sırası.

Mümkünse aşağıdaki sırayla servis yapılmalı:

Şarap Sıralaması
beyaz	kırmızıdan
sek	tatlıdan
soğutulmuş	normal sıcaklıktakinden
zarif ve yumuşak	baharat çağrışımlıdan
hafif	kuvvetliden
az alkollü	çok alkollüden
genç	eskiden
önce içilmelidir

Yemek Sıralaması
zarif ve yumuşak	baharatlıdan
hafif	kuvvetliden
tuzlu	yumuşak ve hafif tatlıdan
önce yenmelidir

Hangi Mevsimde Hangi Balığı Yemeli?

Fuat BEŞKARDEŞ — Sat, 28 Nov 2009 10:04:30 +0000

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Su Ürünleri Fakültesi Temel Bilimler Bölüm Başkanı Prof.Dr. Mustafa Alparslan, her balığın mevsiminde tüketilmesi gerektiğini belirterek, taze tüketilen balığın vitamin ve mineral kaybına uğramadığını söyledi

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Su Ürünleri Fakültesi Temel Bilimler Bölüm Başkanı Prof. Dr. Mustafa Alparslan, tüm deniz canlılarının üreme ve yaşama mevsimleri olduğu gibi tüketilme mevsimlerinin de olduğunu bildirdi.

Prof.Dr. Alparslan, balıkların avlandıkları ve tüketilmesi gerektiği aylara ilişkin şu bilgileri verdi: ”Ocak ayında uskumru, lüfer, palamut, istavrit lezzetlerini muhafaza eder. Kefal ve hamsi tam yağlı durumdadır. Çinekop, kofana, minakop boldur. Midyenin mevsimi başlamıştır. Tekir, kırlangıç fazla miktarda avlanır. Şubat ayına gelindiğindeyse, pahalı sofraların önemli karakteri olan kalkan mevsimi başlar, mayıs sonuna kadar devam eder. Tekir bu ayda bol çıkar. Uskumru, lüfer, palamut ise bu ayda yağını kaybetmeye başlar. Gümüş balığı, kefal, dere pisisi ve midye lezzetle yenir. Mart ayında kefal, levrek ve kalkanın en lezzetli zamanıdır. Uskumru ise çiroz olmaya başlar. Nisanda kalkan lezzet bakımından yine liste başında gelir ve en bol zamanıdır. Mercan, levrek, kılıç, kırlangıç bolca çıkmaya başlar. Dolayısıyla diğer aylara göre bu ayda balık türü daha boldur. Mayıs ayına bakılınca ıstakoz, levrek, barbunya, dil balığı, tekir, kılıç, kırlangıç, pavurya, karides, iskorpit bolca çıkar, zevkle yenir. Kalkan yavrusu ve gelincik balıkçı ağlarına yüz göstermeye başlar.”

Haziran ayında balıkların az tutulduğunu ve geçici olarak Karadeniz’e gittiklerini bildiren Prof.Dr. Alparslan, şöyle devam etti: ”Dip balıkları da yumurtalarını dökmüş olduklarından dolayı dağınık gezerler. Bu sebeple haziran ayı verimsizdir. Temmuzda sardalyanın mevsimi başlamıştır. Ekim ayı sonuna kadar lezzetini devam ettirir. Tekir, barbunya yine tadını devam ettirir. Istakoz, pavurya, böcek bol miktarda çıkar. Ağustos çingene palamudu mevsiminin açtığı aydır. Sardalya, kılıç, mercan, sinarit, ıstakoz ve pavurya yine nefis lezzetlidir. Eylülde sardalya, kılıç nefasetini devam ettirir. Palamut irileşmiş olup çeşitli yemeği yapılır. Lüfer, kolyoz, izmarit, kırlangıç bolca çıkar. Ekim ayında geçici balıkların yazın Karadeniz’de beslenip Marmara’ya dönüşe başladığı aydır. Bu, balığın her çeşidinin bollaşması demektir. Kasım ayında ekim ayındaki balıkların bolluğu ve lezzeti devam eder. Pisinin en nefis olduğu aydır. Torik akışa başlar, lakerdası yapılır. Aralık ayında ise uskumru, lüfer, palamut, torik yağlı olduklarından her türlü yemeği yapılır. Bu ayda tekir boldur, hamsinin de tam lezzetli zamanıdır.”

Balığı nasıl pişirmeli?

Halkın balık pişirme konusuyla ilgili olarak bilinçlendirilmesi gerektiğini belirten Prof.Dr. Mustafa Alparslan, ”Balığın doğru zamanda ve doğru yöntemlerle pişirilmesi halk sağlığı ve halkın beslenmesiyle de çok yakından ilgili olan bir konudur. Balıklar özellikle diğer yemeklerde olduğu gibi pişirme sırasında kesinlikle yanlarından ayrılmamamız gereken besin maddeleri” dedi.

Balıkların pişirilmesi esnasında, aşırı sos ve katkı maddelerine başvurulmaması gerektiğini dile getiren Alparslan şunları kaydetti: ”Balığı sağlıklı bir şekilde pilaki ve mümkünse kızgın yağda pişirilmeden, ızgara, fırın ve mevsimin yeşillikleriyle beraber doğaçlama bir şekilde pişilmesi uygundur. Ancak pişirilmesi konusunda en önemli olan etken balığın içine sevgi katılarak pişirilmesidir. Bu mevsimin balığı olan lüfer özellikle daha büyük boyutlarda iri kofana ve sırtı kara cinsteyse harika bir şekilde pilaki yapılabilir. Balığın insan sağlığı ile doğrudan ilişkili ve günlük beslenmemizde çok önemli bir vitamin ve mineral kaynağı olduğunu unutmamalıyız. Sonuç itibariyle balık, zevkle tüketilen hayvani gıdalarımızın en başında gelen önemli bir üründür”. Alparslan, balığın mevsiminde tüketilmesi gerektiğini, taze tüketilen balığın, vitamin ve mineral kaybına uğramadığını sözlerine ekledi.